Konfiguracja przekaźnika Tora

Sieć Tora polega na ochotnikach oddających część swojego łącza. Im więcej ludzi uruchomi przekaźnik, tym szybsza będzie sieć Tora. Jeśli masz co najmniej 20 kilobajtów/s w obie strony, pomóż Torowi, konfigurując swojego klienta tak, by był także przekaźnikiem sieci. Mamy wiele cech, które czynią przekaźniki Tora łatwymi i wygodnymi, łącznie z ograniczeniem przepustowości, politykami wyjścia, byś mógł zmniejszyć ryzyko skarg, oraz obsługą dynamicznych adresów IP.

Posiadanie przekaźników w wielu różnych miejscach w sieci sprawia, że użytkownicy są bezpieczni. Ty też możesz mieć lepszą anonimowość, gdyż przekaźniki sieci, do których się łączysz, nie mogą stwierdzić, czy połączenie pochodzi z Twojego komputera, czy zostało przekierowane z innych.

Uruchomienie przekaxnika Tora jest łatwe i wygodne:

Tor ma wbudowaną obsługę ograniczania przepustowości. Ponadto, jeśli masz szybkie łącze, ale chcesz ograniczyć liczbę bajtów na dzień (lub tydzień, lub miesiąc) przeznaczonych dla Tora, spójrz na hibernację.
Każdy przekaźnik sieci Tora ma politykę wyjścia, która określa, jakiego typu połączenia wychodzące są dozwolone lub zabronione na danym przekaźniku sieci. Jeśli nie podoba ci się to, że połączenia innych mogą wychodzić z twojego przekaźnika, możesz go ustawić tak, by pozwalał na połączenia wyłącznie do innych przekaźników sieci Tora.
Twój przekaźnik może czasem być niedostępny - w porządku. Katalogi przekaźników szybko to odkryją i przestaną ogłaszać go jako dostępny. Tylko niech okresy wyłączenia nie zdarzają się zbyt często, gdyż rozłączenie przekaźnika przerywa wszystkie połączenia, które go używały.
Dobrze działają również przekaźniki z dynamicznym IP — po prostu pozostaw pole Address w konfiguracji puste, a Tor spróbuje odgadnąć swój IP.
Jeśli twój przekaźnik jest za NAT-em i nie zna swojego publicznego IP (np. ma adres postaci 192.168.x.y), będziesz musiał ustawić przekierowanie portów. Przekierowanie portów jest zależne od systemu, ale ten wpis FAQ podaje kilka przykładów, jak to można zrobić.
Twój przekaźnik pasywnie sam sprawdzi i ogłosi najnowszą przepustowość swojego łącza, więc przekaźniki o szerszym łączu przyciągają więcej użytkowników niż te o wąskim. Zatem posiadanie przekaźnika ze słabym łączem też jest przydatne.

Możesz uruchomić przekaźnik sieci Tora na prawie każdym systemie operacyjnym, ale spójrz na ten wpis FAQ, by dowiedzieć się, które działają najlepiej oraz o innych problemach, na które możesz się natknąć.

Krok 0: Pobranie i instalacja Tora

Zanim zaczniesz, upewnij się, że Tor jest uruchomiony i działa.

Użytkownicy Windows muszą wykonać co najmniej krok 1 w opisie instalacji Tora dla Windows, a użytkownicy MAC OS X muszą wykonać co najmniej krok 1 w opisie instalacji Tora dla MAC OS X. Użytkownicy Linux/BSD/Unix powinni wykonać co najmniej krok 1 w opisie instalacji Tora dla systemów Unix.

Jeśli uznasz to za wygodne, możesz najpierw poużywać Tora jako klienta przez jakiś czas, by upewnić się, czy rzeczywiście działa.

Krok 1: Ustawienie Tora jako przekaźnika sieci

1. Sprawdź, czy twój zegar jest dobrze ustawiony. Jeśli jest to możliwe, zsynchronizuj swój zegar z publicznymi serwerami czasu.

2. Sprawdź, czy prawidłowo działa rozwiązywanie nazw (tzn. czy twój komputer potrafi otrzymać prawidłowy adres IP dla podanej nazwy serwera).

3. Wyedytuj dolną część swojego pliku torrc. (Zajrzyj do tego wpisu FAQ po pomoc.) Upewnij się, że podałeś co najmniej Nickname i ORPort. Utwórz katalog podany w DataDirectory, jeśli jest to potrzebne, i sprawdź, czy właścicielem tego katalogu jest użytkownik, który będzie uruchamiał Tora. Jeśli chcesz uruchomić więcej niż jeden przekaźnik, to świetnie, ale ustaw proszę opcję MyFamily w plikach konfiguracyjnych wszystkich przekaźników.

4. Jeśli używasz zapory ogniowej, otwórz w niej przejście, by połączenia przychodzące mogły dostać sie do skonfigurowanych portów (ORPort, plus DirPort, jeśli go włączyłeś). Upewnij się, że dozwolone są wszystkie połączenia wychodzące, aby twój przekaźnik mógł dotrzeć do innych przekaźników Tora.

5. Uruchom ponownie swój przekaźnik. Jeśli wypisze jakieś ostrzeżenia, zajmij się nimi.

6. Zapisz się na listę mailingową or-announce. Ma ona mały ruch, dzięki niej będziesz informowany o nowych stabilnych wydaniach. Możesz także zapisać się na or-talk (większy ruch), gdzie ogłaszane są nowe wydania rozwijane (testowe).

7. Przejrzyj podręcznik. Strona podręcznika najnowszej stabilnej wersji zawiera listę wszystkich możliwych opcji konfiguracyjnych dla klienta i przekaźnika. Jeśli używasz rozwojowej wersji Tora, to podręcznik jest tutaj.

Krok 2: Sprawdzenie, czy wszystko działa

Jak tylko twój przekaźnik zdoła połączyć się z siecią, spróbuje określić, czy skonfigurowane porty są dostępne z zewnątrz. To może potrwać do 20 minut. Szukaj wpisów do logów w postaci Self-testing indicates your ORPort is reachable from the outside. Excellent. Jeśli nie widzisz tej wiadomości, to znaczy, że twój przekaźnik nie jest osiągalny z zewnątrz — powinieneś ponownie sprawdzić ustawienia zapory ogniowej, zobaczyć, czy sprawdza ten IP i port, który powinien sprawdzać etc.

Gdy Tor stwierdzi, że jest osiągalny z zewnątrz, wyśle "deskryptor serwera" do serwerów katalogowych. To pozwoli klientom dowiedzieć się, jakiego używasz adresu, portów, kluczy etc. Możesz ręcznie otworzyć jedną ze stron zawierających status sieci i poszukać w nim nazwy, którą skonfigurowałeś, by upewnić się, że tam jest. Możliwe, że będziesz musiał poczekać parę sekund, by utworzony został świeży katalog serwerów.

Krok 3: Gdy już wszystko działa

Polecamy też następujące kroki:

8. Przeczytaj ten dokument, by dowiedzieć sie, jak możesz podnieść bezpieczeństwo swojego przekaźnika.

9. Zdecyduj się na politykę wyjścia. Domyślnie twój przekaźnik pozwala na dostęp do wielu popularnych usług, lecz ogranicza niektóre z nich (jak na przykład port 25) ze względu na możliwości nadużyć. Być może będziesz chciał taką politykę, która będzie mniej lub bardziej restrykcyjna; wtedy odpowiednio zmień swój plik torrc. Przeczytaj w FAQ o sprawach, na które możesz się natknąć podczas używania domyślnej polityki wyjścia. Jeśli wybierzesz dość otwartą politykę wyjścia, upewnij się, że twój dostawca internetu nie ma nic przeciwko. Jeśli są jakiekolwiek zasoby, do których twój komputer nie może się dostać (na przykład, jesteś za restrykcyjną zaporą ogniową lub filtrem zawartości), to jawnie wyłącz te zasoby ze swojej polityki wyjścia — w innym przypadku dotknie to użytkowników Tora.

10. Pomyśl o ograniczaniu przepustowości łącza. Użytkownicy sieci kablowych, DSL oraz inni z asymetrycznym łączem (np. większy download niż upload) powinni ograniczyć przepustowość Tora do tej mniejszej wartości, by uniknąć zatorów. Przeczytaj wpis do FAQ na temat ograniczania przepustowości.

11. Zrób kopię zapasową prywatnego klucza swojego przekaźnika (przechowywanego w "keys/secret_id_key" w katalogu DataDirectory). To jest "tożsamość" twojego przekaźnika i musisz trzymać ją w bezpiecznym miejscu, by nikt nie mógł podsłuchać ruchu, który przechodzi przez twój przekaźnik. To jest najważniejszy plik do zachowania w przypadku, gdy musisz przenieść lub odbudować swój przekaźnik Tora jeśli coś pójdzie nie tak.

12. Jeśli kontrolujesz serwery nazw w swojej domenie, rozważ ustawienie swojej nazwy hosta w odwrotnym DNSie na 'anonymous-relay' lub 'proxy' lub 'tor-proxy', aby inni mogli szybciej zrozumieć co się dzieje, gdy zobaczą twój adres w swoich logach. Dodanie infomracji o punkcie wyjścia z Tora na wirtualnym hoście dla tej nazwy może bardzo pomóc w razie skarg o nadużycia kierowanych do Ciebie lub Twojego ISP, jeśli prowadzisz serwer wyjściowy Tora.

13. Jeśli na twoim komputerze nie ma serwera WWW, rozważ zmianę portu ORPort na 443, a portu katalogowego DirPort na 80. Wielu z użytkowników Tora jest za zaporami ogniowymi, które pozwalają tylko przeglądać sieć WWW, ta zmiana pozwoli takim użytkownikom połączyć się z twoim przekaźnikiem. Operatorzy przekaźników pod Win32 mogą po prostu bezpośrednio zmienić swój ORPort i DirPort w pliku torrc i ponownie uruchomić Tora. Przekaźniki pod OS X i Unix nie mogą bezpośrednio podłączyć się do tych portów (gdyż nie są uruchamiane jako root), więc dla nich trzeba uruchomić jakieś przekierowanie portów, by połączenia mogły do nich dotrzeć. Jeśli już używasz portów 80 i 443, ale i tak chcesz pomóc, to innymi użytecznymi portami są 22, 110 i 143.

14. Jeśli twój przekaźnik sieci Tora ma też inne usługi na tym samym adresie IP — jak na przykład publiczny serwer WWW — upewnij się, że połączenia do tego serwera są dozwolone także z tego samego komputera. Musisz zezwolić na te połączenia, gdyż klienci Tora odkryją, że twój przekaźnik Tora jest najbezpieczniejszą drogą do połączenia się z tym serwerem, i zawsze zbudują obwód, który będzie kończył się na twoim przekaźniku. Jeśli nie chcesz zezwalać na takie połączenia, musisz jawnie wykluczyć je w swojej polityce wyjścia.

15. (Tylko Unix). Utwórz osobnego użytkownika, na którego prawach będzie uruchamiany przekaźnik. Jeśli zainstalowałeś paczkę OS X lub deb lub rpm, to wszystko już jest zrobione. W innym przypadku musisz zrobić to ręcznie. (Przekaźnik Tora nie musi być uruchamiany jako root, więc dobrze jest nie uruchamiać go jako root. Uruchamianie jako użytkownik 'tor' unika problemów z indent i innymi usługami, które sprawdzają nazwę użytkownika. Jeśli jesteś paranoikiem, możesz śmiało umieścić Tora w chrootowanym środowisku.)

16. (Tylko Unix) Twój system operacyjny prawdopodobnie ogranicza liczbę otwartych deskryptorów plików dla każdego procesu do 1024 (lub nawet mniej). Jeśli planujesz uruchomienie szybkiego węzła wyjściowego, to ta ilość prawdopodobnie nie wystarczy. W systemie Linux powinieneś dodać linię w stylu "toruser hard nofile 8192" do swojego pliku /etc/security/limits.conf (toruser oznacza użytkownika, na którego prawach uruchomiony jest Tor), po czym ponownie uruchomić Tora, jeśli jest zainstalowany jako pakiet (lub wylogować się i zalogować ponownie, jeśli uruchamiasz go sam). Jeśli to nie podziała, przeczytaj ten wpis do FAQ po inne sposoby uruchomienia "ulimit -n 8192" przed startem Tora.

17. Jeśli zainstalowałeś Tora z jakiejś paczki lub instalatora, prawdopodobnie uruchamia to Tora automatycznie w czasie ładowania systemu. Ale jeśli instalowałeś ze źródeł, to mogą ci się przydać skrypty inicjalizacyjne contrib/tor.sh lub contrib/torctl.

Gdy zmieniasz konfigurację Tora, pamiętaj sprawdzić, czy Twój przekaźnik dalej działa po tych zmianach. Ustaw w pliku torrc opcję "ContactInfo", byśmy mogli się z Tobą skontaktować, jeśli powinieneś zainstalować nowszą wersję lub coś działa nie tak. Jeśli masz jakieś problemy lub pytania, przeczytaj sekcję the Uzyskiwanie pomocy lub skontaktuj się z nami na liście tor-ops. Dziękujemy, że pomagasz rosnąć sieci Tora!

Jeśli masz pomysły na ulepszenie tej strony, prosimy je do nas wysłać. Dziękujemy!